«دیستوپین» خود را مجلهای بیشتر در حیطهی ادبیات گمانهزن و هرآنچه پیرامون آن قرار میگیرد تعریف میکند، اما خود را منحصر به آن نمیبیند.
فعالیت ما انتشار داستان و ناداستان درباره ادبیات و سایر رسانههای حیطهی ژانر است. ما هدف و رسالت خود را، زمینهسازی، ترویج و گسترش ادبیات گمانهزن و تلاش برای ساخت یک اکوسیستم گمانهزن تعریف میکنیم. همچنین تلاش داریم رسانهای باشیم برای شنیدهشدن صداها و ایدههای نو که به رشد و پیشرفت این گونه از ادبیات در ایران کمک میکند.
ما، گروهی از نویسندگان و دلدادگان ادبیات گمانهزن، دیستوپین را در سال 1399 بنیانگذاری کردیم. دیستوپین از کلمهی دیستوپیا ریشه میگیرد و به معنای ساکن یا شهروند دیستوپیا (پادآرمانشهر) است. این نام بدان معنی است که ما از وضعیت بد ادبیاتی که آن را دوست داریم آگاهیم. اما دیستوپین بودن برای ما نقطهی انتها نیست. نقطهی عزیمت است. تلاش برای رسیدن به مسیری است که ادبیات گمانهزن را به یک مسیر پیوسته و جذاب چه برای خودمان و چه برای مخاطبانمان تبدیل کند. مسیری که نه لزوماً منحصر به ماست و نه با ما به پایان میرسد؛ گرچه کوشا و امیدواریم با ما صدای تازه و بلندی پیدا کند.
- بیانیهی مأموریت:
مجله دیستوپین ابتدا برای حیات و سپس زندگانی ادبیات گمانهزن فارسی تلاش میکند. بستری برای گمانهزنیِ ایرانی که میکوشد فضای حرفهای را تثبیت کند و فراتر از جریانهای محفلی، جمعهای دوستانه و ژستهای بیهوده ظاهر شود. دیستوپین هدفی ندارد مگر آوردن جدیت به فضای ادبیات گمانهزن.